فريدريش انگلس
از پيشگفتار بر چاپ آلمانی سال 1890 مانيفست کمونيست
وقتيکه من اين کلمات را می نويسم، پرولتاريای اروپا و آمريکا نيروهای رزمنده ی خود را که برای نخستين بار بسيج شده، و به عنوان ارتشی واحد، در زير پرچمی واحد، و برای هدف فوتی و فوری واحد هم بسيج شده است، سان و رژه می بيند: هشت ساعت کار در روز براساس تصويب لايحه ی قانونی، به همانگونه که کنگره ی بين الملل در سال 1866 در ژنو، و نيز کنگره ی کارگران پاريس در سال 1889 اعلام داشته است. چشم انداز امروز چشم سرمايه داران و مالکين اراضی سراسر کشورها را به اين حقيقت خواهد گشود که امروز کارگران سراسر کشورها براستی با هم متحد شده اند.
افسوس که مارکس ديگر در کنار من نيست تا به چشم خود شاهد اين چشم انداز باشد!
