حاشیه ای بر نقد رفیق بهروز بشارت پیرامون اعتصاب کارگران و رانندگان حمل و نقل جاده ای !  کامران پایدار

نوشته رفیق بشارت حاوی نکات خوب و ارزشمندی است . اینکه در دنیای جنایت و سود و سرمایه داری کارگران و زحمتکشانی که از هستی ساقط شده اند ، اعتصاب یگا نه ابزار نیرومند و موثر در مبارزه است . اینکه اعتصاب رانندگان تا حد بسیار زیادی سراسری و فراگیر و همگانی شد . اینکه رانندگان از بیست سال گذشته کماکان دارای اتحادیه و سازمان صنفی شهری ، استانی و سراسری بوده اند . اینکه در یک روز هفت هزار کار گر و راننده به صف اعتصاب پیوستند .اینکه عدم تسلط حکومت بر رانندگان و عدم توان حکومت در اخراج و تهدید های آنچنانی علیه رانندگان و… مقایسه اعتصاب رانندگان با دیگر اعتصابات در دیگر بخشهای کارگری مانند خودرو سازیها ، صنایع فولاد و ذوب آهن ، نیشکر هفت تپه و…. می خواهم بگویم همه اینها به جای خود . اعتصاب مطمن ترین ،قابل اتکا ترین ، برنده تربن و مهمترین ابزار مبارزه طبقه کارگری بر علیه سرمایه و حکومتهای کارگزار و مزدور آن است . قدرت کارگران در کارخانه است . سود و سود و سود بیشتر هدف نهایی و اصلی سرمایه است . سود شاهرگ حیاتی سرمایه است .حالا اگر در یک مرکز کارگری اعتصابی بر پا شود اولین اتفافی که می افتد قطع جربان و روند سود سرمایه است . قدرت کارگران در تعطیلی کار ، در خاموش کردن کارخانه ها و ایجاد اخلال و وقفه درمسیر افزایش سود و سرمایه است .اعتصاب از جمله گام بزرگ و اصلی و تعیین کننده کارگران در مبارزات روزانه و جاری است . سیر صعودی و افزایش روز افزون مبارزات کارگری در غالب اعتراضات ، تجمعات و اعتصابات در این یکسال اخیر بی سابقه بوده است . این برای جنبش کارگری و چپ نشانه و علامت مثبتی است . در مبارزات جاری کارگران تشکل و تحزب اساس و بنیاد و پایه همه چیز است . کارگران بدون اتکا به تشکل و سازمان و تحزب یک نیروی شکننده ، ضعیف و خلع سلاح شده اند . آیا اعتصاب فقط صنفی است ، یعنی ما می خواهیم با اعتصاب چکار کنیم ؟ آیا خواسته و مطالبه ما افزایش دستمزد، نقد شدن دستمزدهای معوقه ، کاهش سا عت کار ، ایمنی در محیط کار ، بیمه و…. است . آیا اعتصاب فقط ابزاری صنفی است ؟ یا اینکه نه ، علاوه بر اهدف صنفی اعتصاب میتواند و باید در جهت خواستهای دورتر استراتژیکی سیاسی کارگران و در مسیر نهایی انقلاب کارگری هم با شد . در حال حاضر بزرگترین و اصلی ترین نقصان و ضعف جنبش کارگری ما عدم سازمان ، عدم تشکل و عدم تحزب است . عدم تحزب یعنی نبود و فقدان یک حزب کمونیستی کارگری هشیار و مسول و دلسوز و پیگیر و … کارگر عاصی و به جان آمده ، کارگر غیر متشکل و بی سازمان ، کارگر بدون تکیه بر حزب سیاسی و طبقاتی منحصر به فرد خود بمثابه گلادیاتور آموزش ندیده و بدون سلاح و جنگ افزاری است که راهی میدان نبرد میشود . کارگر منفرد و گسیخته ، کارگر خلع سلاح شده و بدون تحزب و تشکیلات در ابتدا یا میانه راه یا مبارزاتش را سرکوب و منحرف میسازند و یا اگر در بهترین حالت این کارگر موفق به سرنگونی حکو مت هم شود متاسفانه میوه این پیروزی توسط طبقات دیگر چیده و برداشت میشود این میشود همان اتفاق و سناریوی سال 57  . طول و عرض و ابعاد کمی و کیفی یک اعتصاب چگونه است ؟ کمیته اعتصاب و هسته های مخفی  متشکل از فعالین و رهبران با نفوذ کارگری آیا شکل گرفته است ؟ مجامع عمومی ، مجامع عمومی و شوراهای واقعی کارگری آیا در سطوح منطقه ای ، شهری ، استانی و سراسری تحقق یافته است ؟ از کمیته ها و صندوق های مالی و غیر انتفاعی که حامی مالی کارگران زندانی و اعتصابی هستند چه خبر ؟ آیا این ارگانها وجود دارند ؟ آیا احزاب مدعی چپ و کمونیسم اینها را در سیاست و برنامه هایشان لحاظ کرد ه اند . بنا به آماری حزب لنین در آستانه اکتبر فقط بیش از شصت هزار ارتباط زنده و موثر با فعالین کارگری در همه مراکز کارگری و صنعتی روسیه داشته است ؟ احزاب و فرقه های مدعی کمونیسم کارگری چی ؟ اتحادیه آزاد کارگران ، کمیته پیگیری ، سندیکای واحد کارگران برق و فلز کارو … ، اگر خواسته باشیم خود فریبی نکرده باشیم آخر این محفل ها کجایشان تشکل و تحزب کارگریست ؟ این خانه از پایه ویران است . احزاب منحرف به لحاظ طبقاتی ، احزاب پاسیو و در حاشیه ، احزاب منزوی و پوپولیست و سرخورده اینها را در محفل های غیر کارگری ضرب کنید .  حاصل میشود انقلاب انسانی ، حکومت انسانی و خزعبلات ومزخرفاتی از این دست . نتیجه اش میشود سفر اخیر رضا شهابی به اروپا و سازمان جهانی کار و مواضع افتضاح امثال خانم شهلا دانشفر علیه رضا شهابی و…. تا زمانیکه جنبش کارگری ما بشود این چند تا محفل مدعی پوچ کارگر کارگری ، تا زمانیکه حزب کمونیستی رزمنده کارگری و حزب انقلاب کارگری و حزب کسب قدرت سیاسی بشود این احزاب فی الحال موجود پفکی این ضعف و این پاشنه آشیل اصلی جنبش کارگری و کمونیستی خواهد بود .
چاره زحمتکشان سازمان ، وحدت و تشکیلات است چاره کارگران در نهایت تکیه بر حزب کمونیستی کارگری و واقعی رزمنده است و برپایی انقلاب کارگری و سوسیالیسم فوری !
زنده باد اعتصاب کارگری — زنده باد انقلاب کارگری
 
کامران پایدار
خرداد 97